Гадаадын жуулчдаас асар их хэмжээний мөнгө авч үйл ажиллагаа явуулж буй компаниудыг шигшье. Тэгэхгүй бол чанаргүй олон компаниуд Монгол Улсын нэрийг дэлхийд шившиг болгох нь ээ. Аялал жуулчлал эд эхлэх гэж буй энэ үед монголыг зорих гадаад иргэдийн цуваа үргэлжилсээр байх нь мэдээж хэрэг. Харин тэднийг ая тухтай,  амрааж монгол орны үзэсгэлэнт байгалийг харуулах хэрэгтэй билээ. Гэтэл гадаадын жуулчдыг техникийн шаардлага хангахгүй пургин машинд чихэж аваад энхэл, донхол замаар донслон явдаг. Үүнээс болоод зарим жуулчид “Энэ л газрыг үзүүлэх гэж энэ хүртэл ингэж яваа юу” хэмээн уйлж байсан гэдэг.

           Монгол Улсын нийслэл Улаанбаатар хотоос дөрвөн зүгт аялал жуулчлалын үндсэн маршрут бий бөгөөд эдгээрийг дагасан улсын чанартай автозам бий болж, зоогийн газрууд олон байгуулагдсан. Тэдгээр зоогийн газрууд нь гаднаа нойлтой, ариун цэвэр хангаагүйн улмаас жуулчдад таалгадаггүй байна. Үүнээс гадна нийслэлээс 300 гаруй километрийн зайд байрлах Элсэн тасархайн цогцолборт газар. Энэ нь Төв аймгийн Эрдэнэсант, Өвөрхангай аймгийн Бүрд, Булган аймгийн Гурванбулаг сумын нутгийг дамнан Батхаан уулын баруун талаас эхэлж, Хөгнө хаан уулын баруун талаар сунаж тогтсон 80 километр орчим урт элсэн манхан бий. Тарнын галын нөлөөгөөр тогтсон элсний чийгт бургас, хайлаас, яргай зэрэг бутлаг ургамал ургадаг. Харин хойд талд нь Хөгнө хаан хэмээх сүрлэг уул, урд талд нь Их Монгол хэмээх Монгол орны хүйс цэгийг баримжаалах уул оршино. Энэ л байгалийн үзэсгэлэн цогцолсон газраар баруун аймаг руу аялал явж жуулчид дайраад гардаг. Гэтэл дотоод, гадаадын жуулчдын саатах дуртай эл газар өдгөө “Элсэн жорлон” болж хувирсан тухай нутгийн болон жуулчид ярьж байна. Тус газарт очиход бие засах ариун цэврийн газар байхгүй учир аялагчид элсэн манхан дунд бие засч, түүнийгээ элсээр булдаг нь нууц биш аж. Мөн тус газарт хоолны гэр ажиллуулдаг бизнес эрхлэгчид ойр орчмын хогийг цэвэрлэх бүү хэл нэмж хог тарьж, байгальд бие засаад элсээр булдаг байна. Үүнээс болоод салхитай үед элс шуурч доороос нь нойлын цас гарч хийсэх явдал жирийн нэг үзэгдэл болсон гэнэ. Энэ бол ердөө л нэг жишээ. Иймэрхүү газраар гадаадын жуулчдыг дагуулаад аялахад сэтгэлд нь хүрэхгүй нь мэдээж.

бизнес эрхлэгчид ойр орчмын хогийг цэвэрлэх бүү хэл нэмж хог тарьж, байгальд бие засаад элсээр булдаг байна

                 Ойр орчмоор нь нойлын цаас хөглөрч, хоолны үлдэгдлээ овоолж хаяснаас үүдэн өмхий үнэртэж, зуны халуунд хамаг ялгадас нь нүдэнд ил харагдаж, ялаа, батгана шавж үнэр танар нь хэтийдсэн модон жорлонгоор үйлчлүүлэхэд гадаадынхан огьж бөөлжөөж уйлах шахам болдог байна

Жуулчдын үзэхийг хүссэн байгалийн үзэсгэлэнт газар очиход энхэл донхолтой замаар давхиж, элэг бөөрөө доргитол  явдаг нь үнэн. Монголд жуулчид ирээд аялж зугаалах, цэнгэх, буудаллаж хоноглох, үзвэр үйлчилгээг тэгш хүртэж чаддаггүй нь нууц биш. Тэр дундаа хөдөө орон нутагт аялал жуулчлалын сал­бар огт хөгжөөгүй гэхэд болно. Ялангуяа модон жорлонгийн асуудал Монголын зорьж ирсэн гадаадынхны нүдийг бүлтийлгэхэд хүрдэг. Ойр орчмоор нь нойлын цаас хөглөрч, хоолны үлдэгдлээ овоолж хаяснаас үүдэн өмхий үнэртэж, зуны халуунд хамаг ялгадас нь нүдэнд ил харагдаж, ялаа, батгана шавж үнэр танар нь хэтийдсэн модон жорлонгоор үйлчлүүлэхэд гадаадынхан огьж бөөлжөөж уйлах шахам болдог байна. Үүнээс гадна жуулчдад хөтөч хийж яваа залуус замдаа архидаж хоорондоо зодолдож нэгнийгээ гэмтээж байсан тохиол хүртэл бий. Тиймээс жуулчдыг чанартай газраар зөв болсон үйлчилгээтэй газраар аялуулдаг больё. Тэгэхгүй бол бид муу нэр зүүж, дэлхийд шившиг болох нь ээ. Юу юугүй жуулчид ороод ирнэ, ядаж модон жорлонгоосоо салаад хүлээж байх юмсан даа, Б.Бат-Эрдэнэ сайдаа