ОНЦГОЙ СЭТГЭЛГЭЭ, ДАВТАГДАШГҮЙ ИЛЭРХИЙЛЭЛ БАЙЛАА, ТЭР

2026-02-27, 575

Энэ ертөнцөд авьяас, билигтэй төрж, түүгээрээ бүтээн туурвиж амьдраад, нэр алдраа дуурсгаад буцна гэдэг хүн бүрд байдаггүй ховор хувь тавилан болов уу. Авьяас авьяасын дотор маргаангүй, гайхалтай, төрмөл, бүр нэг түүнийгээ л хийхгүй бол байж чаддаггүй тийм нь ч бий. Зураачдыг би хоёр дахь энэ өгүүлбэрт маань багтах улс гэж боддог. Ялангуяа, одоо энд араас нь санаашран үгүйлэх, алс хэтдээ бид бүтээлийг нь үзэх, ойлгох, мэдрэх бүрдээ дурсан, хайрлах нэгэн хүмүүний тухай бичих гэж байна. Түүний бүтээл бүрээс онцгой сэтгэлгээ, давтагдашгүй илэрхийлэл цухалзах бөгөөд, утга санааг нь тайлаад, тайлаад цаана нь өчнөөн утгас үлдсээр л байхаас харагдана.

Өнгө, будаг, өгүүлэмж, зураглал содон. Тухайлбал, түүний гурван эмэгтэй ширээ тойроод сууж байгаа нэгэн зураг байна. Үс нь урт, богино, буржгараараа өөр болохоос уяхан, турьхан, гоо үзэсгэлэнтэй, ойролцоо биеийн хэмжээ, хэлбэр, галбиртай гурван бүсгүй. Өндөр өсгийт, тамхи, дарс… Тэд уушийн газар ийнхүү уулзангаа ярилцаж суугаа нь энэ аж. Тэдний суусан төмөр сандал, өнгийн хувцас, уг бүтээлийн эрээн өнгө төрх эмэгтэйчүүдийн чөлөөт байдал, сэтгэлийн түмэн үймээнийг илтгэнэ. Энэ мэтчилэн түүний зургууд, түүн доторх дүрүүд гарцаагүй ямар нэгэн утгыг илэрхийлж, тэр утгаа гаргахын тулд зураач өөрөө гүн бодож, жаргалтайгаа бүтээдэг байх нь. Монгол Улсын Ардын зураач, Соёлын гавьяат зүтгэлтэн, Монголын Урчуудын эвлэлийн нэрэмжит шагналт Ц.Энхжаргал ийм л бүтээлтэй, ийм л төгөлдөр гэгээн авьяастай онцгой хүн байлаа.

Цаг хугацаа хүний хамаг бүхнийг шавхан, шалгаж, хүн гэгчээр бүгдийг бүтээлгэдэг атлаа цагаа болохоор ингээд л нэг их том орон зай ханхайлган үлдээгээд аваад явдаг нь арай л харгис. Иймийг нь мэддэг атлаа бид ер дасаж, эвлэрэхгүйгээр үймж, сэтгэлээ сэмрүүлж л суух юм даа. Энэ агуу зураачийн араас ч ялгаагүй. Монголын зураачдын салбарт, зураг, бүтээл гэх авьяастнуудын хувьд содон нэгэн илэрхийлэл, сор бүтээлтэй эрхэм зуун зуун бүтээлээ цөмийг нь үлдээгээд л явчихлаа. Үнэхээр л бүтээл л үлддэг аж, бүтээсэн нь л торойдог аж. Түүний бүтээлийн нэр мөн их сонин. “Ор”, “Талын хөхрөлдөөн”, “Сохор хөгжимчин”, “Улааныхан ба Харынхан”, “Шинэ өглөө”, “Бүүвэйн дуу”, “Улаан ширээ ба зэрэглээ”, “Сарны хүүхдүүд”, “Алтан хүрдэн” “Хотын гудамж” “Шөнийн галт тэрэг” , “Show”, “Өглөөний цай”. Яг л зургаар бүтсэн зохиол л гэлтэй. Уншиж, утга санааг тайлдаг хүнд бол өгөөж арвинтай. Тэр дундаа толгой цохиж, хүнд гарцаагүй нэгийг бодуулж, хоёрыг тунгаалгах бүтээл нь “Сохор хөгжимчин”. Үүнээс тус уран бүтээлчийн мөн чанар, цаашлаад амьдралд, хүнд хандах хандлага, хүний амьдралын зовлон, жаргалыг мэдэрсэн мэдрэмж, авьяас билиг гэгчийн ид шид гээд олон зүйл өгүүлнэ.

Ц.Энхжаргал уран бүтээлчийн амьдрал, уран бүтээлийнх нь хөрөг нэвтрүүлгээс яриаг нь сонсож суухад, энэ ертөнцөд юу хийхээр ирснээ бүрэн мэдэрсэн, түүндээ үнэнчээр зүтгэсэн, дуртай зүйлээ хийж жаргалтай амьдрах замыг сонгосон чөлөөт яриатай, хөнгөн шингэн, хөгжилтэй, тэгсэн атлаа яг зургийн самбарынхаа ард сууж, бийр, багсаа авахаараа гүнзгий төвлөрч, гүнээр бодож чаддаг, түүндээ өөрийгөө зориулж чаддаг нэгэн бууж байв. Бүтээлийн зургийг нь хамт хавсарган дэлгэж, илүүг тайлан унших зайг уншигчдад үлдээе. Онцгой сэтгэлгээ, өөр илэрхийлэл, бүтээл бүр нь давтагдашгүй байх авьяас, өгөгдөлтэй эздийн нэг гарцаагүй тэр байжээ.

ОНЦГОЙ СЭТГЭЛГЭЭ, ДАВТАГДАШГҮЙ ИЛЭРХИЙЛЭЛ БАЙЛАА, ТЭР

АНХААР! Та сэтгэгдэл бичихдээ хууль зүйн болон ёс суртахууныг баримтална уу. Ёс бус сэтгэгдлийг админ устгах эрхтэй. Мэдээний сэтгэгдэлд ergelt.eccold.top хариуцлага хүлээхгүй.