Зун цаг гэхээр хүн бүрийн сэтгэлд дулаан мэдрэмж төрдөг. Их хотын саарал гудам захаасаа эхлэн ногоорч, онгорхой салхивчаар намуухан хөгжим эгшиглэж, цэцэгсийн анхилам үнэр түгдэг. Тэр дундаа зуны үдэш яг л яруу найраг шиг, сэвшээ салхи нь сэтгэл гижигдэх хөгжим мэт, өнгө үзэмж нь зүйрлэж боломгүй уран зураг лугаа шиг санагддаг. Тиймээс зуныг мэдрүүлэн, сэтгэлийг тань хөглөх шүлгүүдийг хүргэж байна.

Б.Эрдэнэсолонго "Зун шиг"

Чи яг зун шиг
Үс чинь ой шиг
Нүд чинь шөнө шиг
Чи яг зун шиг
Чиний хаашаа ч юм нэг л алхвал
Төөрч мэдэх учраас
Би чамайг одоо болтол
Тэвэрсэн хэвээр
Чи яг ус шиг Урагш нэг л алхвал
Хөл алдах учраас
Анх чамайг харсан тэр газраасаа би
Холдож зүрхэлдэггүй.
Чи яг бороо шиг
Чи үүл шиг
Чи нар шиг
Миний үүл, миний бороо
Миний нар учраас би чамд хайртай
Их халуун, их гэрэлтэй учраас чам руу
Эгцэлж харж болдоггүй
Чи яг зун шиг
Хөл чинь өвс шиг
Хөх чинь үүл шиг
Нүдээ аниад, хөлөө өргөөд
Өндөрт хөвөх
Үүлэнд хүрэхэд
Хурууны үзүүрт
Хүүхдийнх шиг зөөлөн арьс
Жигд бус цохилох
Зүрхний хэмнэл мэдрэгдэнэ.
Чи яг зун шиг
Чи яг шөнө шиг
Чиний хаашаа ч харсан гүн харанхуй
Тиймээс одоо болтол чамайг хэн гэдгийг
Би мэдэж чадахгүй байна
Надад туслаач зун аа, шөнө өө
Чи яг зун шиг
Чи ном шиг
Чи
Би чамайг уншихын тулд төрөлхийн сохор
Эсвэл сохорсон, бас дүлий байх ёстой…
Чиний гоо үзэсгэлэнг мэдрэхийн тулд
Би чамайг өмнөх ширээн дээрээ тавиад
Хамгийн түрүүнд хуруугаараа тэмтэрч үзнэ.
Нүдээрээ биш, яг ч хуруугаараа биш
Түүний дараа төрөх мэдрэмжээ
“Чи яг зун шиг” гэж нэрлээд
Цаасан дээр буулгана... 

 Б.Лхагвасүрэн "Зун их зүүд"

Тээрсэн нохой гэрийн сүүдэрт
Тэнийлгэсэн арьс шиг сунайна
Саамандаа цохиулсан унага
Сагагаа эрүүлэн унтана
Нумын бөгтрөг шиг майга хөлтэй хүүхэд
Нүцгэн ходоогоо гарган зогсоно
Хоёр хөлөн дундуур нь
Холоо саахалтын гурван гэр харагдана
Саяхан эндээс айрганд халамцсан эр
Солгой хоолойгоор "ар хөвч" дуулан бүдгэрнэ
Аяын салхи, адууны салхи хоёрын сэвэлзээнд
Ааруул дээрх элээний үргээлгэ дэрвэнэ
Манхны оройгоос
Шар утаа савсаж
Майхны баадангаас
Даалимбаны хиншүү ханхална
Оодонгийн улаан тугалнууд
"Огинскийн полонез" бүжиглэнэ... 

А.Эрдэнэ-Очир: "ЗУНЫ ШӨНӨ"

Хөнжлөө бага зэрэг яраад
Хөлийг нь салхи шүргээд
Айлын бүсгүй гадаа унтана
Цэнхэр амьсгал салхиар надад ирээд
Цээж нь жаахан товойж харагдаад
Айлын бүсгүй гадаа унтана 

Л.Өлзийтөгс "Улаанбаатарт бороо орж байна"

Хэтэрхий бүүдгэр, зэврүү оргиод л
Улаанбаатарт бороо орж байна
Хэн ч чамайг орлож чадахгүй
Улаанбаатарт бороо орж байна
Үнэрийг чинь хайж өөрийгөө үнэрлээд л
Улаанбаатарт бороо орж байна
Үсээ самнаагүй, зүсээ тольдоогүй өдрүүд
Улаанбаатарт бороо орж байна
Харчихмаар юу ч алга, гэр хоосон
Улаанбаатарт бороо орж байна
Хаа эрт орж л байсан бороо
Улаанбаатарт одоо ч орж байна
Чамгүйгээр бороо орж,
Чамгүйгээр би амьсгалж, цохилж байна
Итгэмээргүй юм, үнэмшмээргүй юм.
Энд, чиний эзгүйд бороо орж байна.

М.Уянсүх "Хөрж байна, сэтгэл минь!"

Хөрж байна, сэтгэл минь! Хөндий байна, Хүмүүсээс...
Хөх өвсөнд ойртож, тэнгэрт шадарлан суумаар байна
Болох, болохгүй юмсыг мөнх аглагт магтмаар байна
Борооны дараа татсан тэр солонго руу гүймээр байна
Сэтгэлээ аваад эндээс эргэж харалгүй явмаар байна
Биеэ тэнд нь орхиод оддын дайд руу нүүмээр байна
Анх үнссэн бүсгүйн уруулын амтыг зүүдэлмээр байна
Алтан, мөнгөн жүнзийг сул харшуулж тулгамаар байна
Хүйтэн сэтгэлээс нэрсэн өнгөлөг дарсанд согтмоор байна
Нойтон уруулын завсар шүлэг хавчуулж шивнэмээр байна
Шивнэж байгаа шүлгийнхээ төгсгөл шад нь болмоор байна
Шингэх нарны туяа шиг тэнгэрийн хаяанд л баймаар байна