"...Ээж нь ажилдаа явчихаад гялс хүрээд ирнэ. Хөл хорио тогтоосон учраас цэвэрлэгээгээ хийчихээд л ирнэ. Та гурав томоотой сууж байгаарай, зурагтаа үзээд..."

Энэ бол Дархан-Уул аймгийн иргэн Б.Алтанзулын гурван үртэйгээ 2020 оны хоёрдугаар сарын 5-ны өдөр буюу жилийн өмнө хамгийн сүүлчийн удаа ярьсан яриа. Өдийгөөс нэг жилийн өмнө Дархан-Уул аймагт нэг айлын 1-5 насны гурван охин гэртээ цаг бусаар амиа алдсан харамсалтай хэрэг гарч байсныг уншигч та мартаагүй биз ээ. Өөдөсхөн гурван охин аав, ээжийгээ ажилдаа явсан хойгуур тогонд цохиулж бурхны оронд заларсан. Бяцхан гараараа цоожтой хаалгаа онгойлгох гэж биендээ баймааргүй хүч, итгэлийг тээгээд тэд явчихсан.  Нэг л өдөр ажилдаа яваад ирэхэд нь гурван хүүхэд нь бурхан болсон золгүй явдал дахин нэгэн ээж, аавд тохиолдов.

13-хан настай хүү шатаж байгаа гэрээс хоёр дүүгээ аврахаар ороод холын хол явчихлаа. Дүү нарынхаа унтаж буй орны хажууханд хүү угаартаад уначихаж. “Дүү нараа л яаж ийгээд аврах юм шүү” гэх сүүлчийн хүсэлтэйгээ хамт тэднийгээ "өвөртлөөд" хорвоогоос явчихлаа, тэр хүү. Бяцхан зүрх нь дүү нартаа хорогдоод, хэчнээн удаан тэвчсэн бол... Халуун галын дөлөнд хайрагдах мөчид ч үл тоон, ухаангүй болж унатлаа хүү хэчнээн удаан тэмцсэн бол.

Гэртээ үлдсэн гурван үрийнх нь зурагны өмнө зул асаж, ээжийнх нь ухаан санаа орон гаран байна. Харин аав нь хөл дээрээ тогтож ядан, үрсээ хараад итгэж ядан сууна. Үнэндээ харамсахын дээдээр харамсаж байна, монголчууд. Уржигдар буюу хоёрдугаар сарын 9-ний өдөр гол зурмаар, гашуудаж дуусмааргүй нэгэн харамсалтай хэрэг болсон нь гэртээ гурвуулаа байсан 5-13 насны хүүхдүүд гэртэйгээ шатаж, амиа алдсан энэ явдал юм. Яасан ч олон хүүхэд гэртээгээ шатав даа, ямар ч хэцүү, халагламаар өдрүүд тохиож байна даа.

Тэд өнөөдөр амьд байсан бол ээж, ааваасаа “Цагаан сараар ямар хувцас өмсөх вэ. Маргааш айлд очих юм уу” хэмээн байж ядан шалгаах байсан даа. Бас аав, ээжийнхээ авсан тавгийн хэдэн чихрийг хэлж нэг, хэлэхгүй нэг идсээр шинийн 1-нтэй золгох байлаа. Аавынхаа чанаж буй битүүлгэний махны галыг өрдөж, аар саархан түлээ, мод зөөсөөр тэд Цагаан сарыг угтах байв. Хажуу айлаар хэсэж авсан гарын бэлгээ ах, дүү нараараа булаацалдаж, теле хичээлээ хийхээр зэхэх байлаа. Харамсалтай нь, шинэ сараас нь өмнө тэдний халуун амь тасарч, гэрэл зургийнх нь өмнө зул бадамлаж, ойр тойрныхон нь нулимсан далай болж сууна. Арван сар хэвлийдээ тээж, өөрөөсөө ч илүү хайрлан байж энгэртээ тэвэрч, өсгөсөн гурвын гурван үрээ нэг өдөр, нэг цагт явуулчихсан аав, ээжийн зовлонг үгээр илэрхийлэхийн аргагүй.

Хамгийн хайртай үрсээ аюулгүй байх ёстой газарт нь аюулгүй байлгацгаая. Гэрийнхээ цахилгааныг шалгаж байя. Өөдөсхөн үрсээ өөрт нь итгэж үлдээхээ больцгооё.