Чехийн алдарт зохиолч Франц Кафкагийн сэтгүүлч, зохиолч Милена Есенскаяд зориулж бичсэн захидлыг хүргэж байна. Тэд амьдрал дээр хоёрхон удаа нүүр тулан нэгнээ харж байсан гэдэг. 1920 оны зургадугаар сард Вена хотод анх танилцаж байжээ. Харин хоёр дахь уулзалт нь тэр жилийн наймдугаар сард Австри, Чех Улсын хил дээр орших Гмунд хотод хэсэгхэн хугацаанд ахин учирсан гэдэг. Тэд нэгнээсээ хол амьдарч байсан бөгөөд нөхрөө орхих бодолгүй Миленагийн хүслийг хүндэтгэн ахин уулзалдаагүй байна. Ийнхүү Франц Кафкагийн 1920 оны долдугаар сарын 31-ны өдөр Миленад бичсэн захидлыг хүргэж байна.

Прага хотод өнөөдөр жаахан дүнсгэр байна. Ямар ч захидал хүлээж аваагүй учир сэтгэл зүрх минь жаахан хүнд байна. Захидал одоо ирэхгүй нь ойлгомжтой ч миний зүрхэнд минь тайлбарлаарай.

Гэхдээ энэ гол асуудал биш шүү, Милена. Миний сэтгэлд та бүсгүй хүн биш, охин юм шүү дээ. Би хэзээ ч танаас илүү сайхан охин үзээгүй. Би хэзээ ч танд өөрийн салганасан, бохир, халуун хийгээд хүйтэн гараа танд өгөх гэж зүрхлэхгүй. Гэвч энэ бичсэн бүхэн минь одоо утгагүй санагдаж байна. Би Вена хот руу очоод таныг авчрах нь зөв сонголт болов уу. Таныг дургүйцсэн ч би тэгж магадгүй шүү. Угтаа хоёр л боломж байна. Нэг бол та Прагд, үгүй бол Либерец  руу ирэх хэрэгтэй.

Та намайг өөрт тань хайртай эсэхийг байнга л мэдэхийг хүсдэг байсан шүү дээ. Гэхдээ энэ асуултын тань хариултыг захидлаар хэлэх боломжгүй юм. Дараагийн удаа уулзаж байж хариултыг тань хэлье (Хэрэв миний хоолой гацчихгүй л бол)

Гэхдээ Вена хот руу аялах талаар бичээд хэрэггүй дээ. Би явахгүй. Тийм хэдий ч таныг энэ тухай дурдах бүрийд би галд дүрэлзэх шиг болох юм. Миний биеийн багахан хэсэг аль хэдийн шатаад үнс болж байна. Гэвч зарим хэсэг маань шатаад л, шатаад л, шатаад л хэзээ ч унтрахгүй. Галын дөл нь үргэлж дээш тэмүүлсээр байх юм. Чамайг ийм зүйлд дургүй байгааг би мэднэ.

Таны хүлээж авсан цэцгийн тухайд үнэхээр уучлаарай.  Танд ямар цэцэг ирснийг би мэдэхгүй байна. Одоо тэр цэцэгс таны өрөөнд бий.

Тиймээ таны илгээсэн цахилгааныг би өчигдөр авсан, бишээ түүний урьд өдөр авсан. Тэр үед цэцэгс хагдраагүй байсан сан. Гэхдээ яагаад тэр цэцэгс таныг аз жаргалтай болгож байна вэ. Хэрэв миний явуулсан цэцэгс таны “дуртай” цэцэг юм бол хорвоо дээрх олон цэцэгс таныг аз жаргалтай болгоно шүү дээ. Яагаад тэр цэцэгс гэж? Гэвч энэ асуулт хариулахад төвөгтэй байх л даа. Ингэхэд та хаана байгаа вэ? Вена хотод уу. Тэр цэцэгс хаана байгаа вэ?

Үгүй дээ би цэцгийн талаар мартаж чадахгүй нь. Энэ цэцэгс бодитой, та гартаа хүрэхүйц өөрийгөө ойрхон байлгасан гэсэн. Тийм хэдий ч таны “дуртай цэцэг болоход хүрэхэд ч хайран гэжээ.

Ингэхэд та яагаад гунигтай байна вэ. Надад хэлээгүй ямар нэгэн зүйл болоо юу. Үгүй дээ тийм байх боломжгүй. 

“Чинийх...

Энэ цагаас хойш би өөрийн нэрээ орхиж байна. Миний нэр богиноссоор өнөөдрөөс “чинийх” гэдэг нэртэй боллоо”