Алдаа гаргадаггүй хүн гэж энэ ертөнцөд огт үгүй. Зүгээр л бид гаргасан алдаагаа бусдаас нууж, алдаа нь бусдад мэдэгдэхэд учиргүй ичиж шаналдаг. "Хүн болгон алдаа гаргах эрхтэй" гэж хүлээн зөвшөөрч, бусдаас ичиж шаналаад байх шалтаг огтоос үгүй. Өөрийн алдаагаа ухаарч ойлгож чадвал, дахиад алдаагаа давтахгүйг хичээвэл, энэ л амжилт руу хөтөлдөг. Алдаа бүрээ амжилт болгон хувиргаж чаддаг хүн л “хүчирхэг" болно.

        Бусдад төгс төгөлдөр болж харагдах гэсэн үйлдэл болгон ердөө л жүжиглэл юм шүү дээ. Хэн нэгний дэмжлэгийг, сөхөрсөн нэгнээ татаж гарган хэрхэн өөрийгөө хайрлахыг зааж, төгс биш ч өөрөө өөрийнхөө хамгийн сайн хувилбар нь болоход туслах шиг сайхан зүйл үгүй. Бүгд л алдаа гаргаж, түүнтэйгээ нүүр тулахаас айн, өөрийгөө хүлээн зөвшөөрч чаддаггүй. Тиймээс хэн нэгнийг гоочлохоос зайлсхийж энгийн, тайван байдлаар хүлээн авах нь тэр хүнд тус болж буй хамгийн том дэмжлэг мөн.

        Угаасаа төгс төгөлдөр биш болохоор бид зөндөө алдаа гаргацгаана.  Алдаагаа "амьдралын алдаа шалгуур" хэмээн тайван хүлээж авч, засаж тэвчээд байвал амжилт болон хувирдаг. Алдааны улмаас өөрийг тань үзэн ядаж байсан хүмүүс, амжилтад тань баярлан бахдах хүртэл цаг хугацаа л шалгуур нь болж үлддэг юм шүү. Алдаанаасаа бүү ай, бүү ич. Алдаанаасаа ухаарал авч дахин давтахгүй байхад л амжилт болно.